Το τέλος εκείνο που… δεν συμπεριλαμβάνει την «συγνώμη»!

Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, ήρθε η αποχή του αντιδημάρχου Κώστα Δέδε, από θέματα νομικών προσώπων του δήμου που ζητούσαν έγκριση. Ασφαλώς είχε τους λόγους του, οι οποίοι χάνονται μέσα σε μια «σκοτεινή» διοίκηση στην οποία είναι μέλος. Ήρθε όμως και το «άδειασμα» του ίδιου αντιδημάρχου από το δήμαρχο, όταν σε θέμα ευθύνης του, η εισήγησή του ανατράπηκε από την εισήγηση του δημάρχου που εκείνος δεν γνώριζε!

Το «άδειασμα» αυτό παρατηρήθηκε και σχολιάστηκε από στελέχη της αντιπολίτευσης του ελέγχου.

Όμως, ένα τέτοιο «άδειασμα», δεν είναι κάτι αφύσικο στην πολιτική! Είναι η τελευταία στροφή μιας αλαζονικής διοίκησης η οποία «τρώγοντας» τα παιδιά της, είναι και αναπόφευκτο… να αντικρίζει το τέλος της! Ένα τέλος που το «πέτυχε» η ίδια! Που δεν της φταίει κανείς! Που πληρώνει την πολιτική της αυτή η κοινωνία και ένας ολόκληρος τόπος!

Το να «αδειάσει» λοιπόν χθες ή σήμερα ένα «δικό» της άνθρωπο μια αλαζονική διοίκηση, είναι το λιγότερο από από τα αποτελέσματά της! Απλά διαγράφει την πορεία της. Μια πορεία που στηρίχθηκε στην απαξίωση αξιών σε πρόσωπα και πράξεις. Που στήριξε τις αξίες της στην παραπληροφόρηση με τον παραπλανητικό της λόγο.

Μια τέτοια λογική, ασφαλώς δεν είναι δυνατόν να δημιουργήσει με θετικό πρόσημο! Μόνο καταστρέφει! Και όσο μακριά είναι από την ώρα της κρίσης, τόσο και αποκαλύπτει τις αδυναμίες της, τις οποίες όμως… δεν «βλέπει»!

Όταν όμως έρχεται η ώρα να κριθεί, έρχεται η αγωνία και ο πανικός. Πανικός που μπορεί να εκφραστεί με πράξεις όπως οι παραπάνω εκατέρωθεν. Πράξεις αγωνίας, απόλυτα ορατές, οι οποίες ελάχιστους ικανοποιούν και πολλούς τρομάζουν!

Τότε είναι το τέλος εκείνο που… δεν συμπεριλαμβάνει την «συγνώμη».

This entry was posted in Άρθρα, Δημοτικά. Bookmark the permalink.