«Το θέμα είναι να τη βρείς……!» Μέρος B΄

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΙΑΜΑΡΕΛΟΥ

Στις 19 Οκτωβρίου 2018, είχαμε δημοσιεύσει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του πρώην δημοτικού συμβούλου Γιώργου Γιαμαρέλου με τίτλο «Το θέμα είναι να την βρεις…»
Ο εξαίρετος φίλος, πολύ αξιόλογος άνθρωπος και επιστήμονας κ. Γιαμαρέλος, μας έστειλε και δημοσιεύουμε το Β΄μέρος του άρθρο αυτού:

Στην τελευταία παράγραφο του 1ου Μέρους αναφέρεται: “« Πρώτα η Αμερική», βροντοφώναξε ο Τράμπ και κέρδισε τις εκλογές, ανατρέποντας το πολιτικό κατεστημένο της χώρας του, που κούρασε το λαό της. «Πρώτα η Ελλάδα», μηνύουν τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά. «Πρώτα ο Ωρωπός», είναι η δική μου θέση για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Η θέση αυτή συνοδεύεται (προσεχώς) και από μία πρόταση που είναι εμπνευσμένη από τον τρόπο που έγιναν Κυβερνήτες της Ελλάδας: α) ο Ιωάννης Καποδίστριας, β) ο Ελευθέριος Βενιζέλος και γ) ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.”

Aς θυμηθούμε λοιπόν τον τρόπο, που έφερε στο τιμόνι της Χώρας τους τρεις αυτούς Κυβερνήτες που αποτελούν, κατά γενική παραδοχή, τους κορυφαίους Έλληνες πολιτικούς ηγέτες της Νεώτερης Ελλάδας .

α) Ο Ιωάννης Καποδίστριας:

Εισηγητής της ιδέας (1824) να αναδειχθεί επικεφαλής του Ελληνικού κράτους, ο Ιωάννης Καποδίστριας, αναφέρεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, με σύμφωνη γνώμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη, επειδή ο Αγώνας είχε πάρει πολύ άσχημη τροπή. Με   ψήφισμα (3 Απριλίου 1827) της Γ΄ Εθνοσυνελεύσεως της Τροιζήνας εξελέγη ο Ιωάννης Καποδίστριας με εντολή να κυβερνήσει, επί μία επταετία. Ο Καποδίστριας έφθασε στην Αίγινα το 1828 (11 Ιανουαρίου). Αποβιβάστηκε στο νησί με ελληνική λέμβο, που είχε αναρτημένη την ελληνική σημαία. Όταν έφθασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, η στρατιωτική κατάσταση ήταν δεινή. Η Στερεά Ελλάδα βρισκόταν (σχεδόν στο σύνολό της) και πάλι υπό τoν έλεγχο των Τούρκων, ενώ είχαν αρχίσει να χορηγούνται στους «μετανοήσαντας» Αγωνιστές τα «προσκυνοχάρτια» του Σουλτάνου. Από τις ελεύθερες περιοχές μόνο στην Αίγινα, στον Πόρο, στην Ελευσίνα, στα Μέγαρα ( ο Ωρωπός βρισκόταν υπό Τουρκική Κατοχή) και σε λίγα νησιά περιοριζόταν η εξουσία της ελληνικής κυβερνήσεως. Οι υπόλοιπες ελεύθερες περιοχές εξουσιάζονταν από τους τοπικούς ισχυρούς παράγοντες, ενώ στο Αιγαίο κυριαρχούσαν οι πειρατές. Ο Καποδίστριας είχε ως αρχή στις ενέργειές του το «δια βαθμών προχωρείν» και σύμφωνα με τις υπάρχουσες κάθε φορά δυνατότητες. Βρέθηκε αντιμέτωπος με τα οργανωμένα συμφέροντα.                                                       Δολοφονήθηκε την 27 Σεπτεμβρίου 1831. Παρέδωσε Οργανωμένο, Ελεύθερο και Ανεξάρτητο Κράτος. Η έξοχη διπλωματική του ικανότητα, η παντελής έλλειψη προσωπικού συμφέροντος, η πολιτική του διορατικότητα και οι οργανωτικές του αρετές τον καθιέρωσαν ως μία από τις μεγαλύτερες (αν όχι την μεγαλύτερη), μορφές της σύγχρονης ελληνικής αλλά και Ευρωπαϊκής πολιτικής Ιστορίας.

β) Ο Ελευθέριος Βενιζέλος

Ένα σχεδόν αιώνα μετά τον Καποδίστρια, Ο Ελευθέριος Βενιζέλος καλείται να βοηθήσει την Ελλάδα ύστερα από το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαρίλαου Τρικούπη και την ταπεινωτική ήττα από τους Τούρκους το 1897. Τον Κάλεσε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, υπό την πίεση και της κοινής γνώμης. Τα γεγονότα που συνέβαιναν στην Κρήτη, ιδιαίτερα το ψήφισμα του Θερίσου («πολιτική ένωσις της Κρήτης μετά της Ελλάδος εις εν μόνον ελεύθερον κράτος»), είχε δημιουργήσει ευμενή υπέρ του Βενιζέλου γνώμη ακόμη και σε κύκλους του εξωτερικού. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄μετά από βολιδοσκοπήσεις και ορθή εκτίμηση της περιρρέουσας ατμόσφαιρας κατέληξε να αποδεχθεί πλήρως τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Η συνεργασία τους ήταν εξαιρετική. Επετεύχθη πολύπλευρα δημιουργικό, πρωτοποριακό και επωφελές έργο. Είναι καθολική η αναγνώριση ότι το 1914 υπήρξε το ιδεώδες έτος του ελεύθερου βίου της νεώτερης Ιστορίας της χώρας με χρηστή διοίκηση, εθνική ενότητα και μεγάλα Εθνικά Επιτεύγματα. Αλλά η «βάσκανος μοίρα» που ακολουθεί τους Έλληνες στην μακραίωνη Ιστορία τους εμφανίστηκε και πάλι. Τον Αύγουστο του 1914 ξέσπασε ο Α΄Παγκόσμιος πόλεμος ο οποίος επρόκειτο να αποβεί αφετηρία μεγάλων δεινών. Να προκαλέσει διχασμό (Ο Κωνσταντίνος φυγαδεύθηκε από τον Ωρωπό,Μαϊος1917 ), να φέρει την Ελλάδα προς στιγμήν στην πραγματοποίηση των μεγάλων της ιδανικών και σε βραχύτατο χρονικό διάστημα να ακολουθήσει η μεγαλύτερη Εθνική καταστροφή, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης , η Μικρασιατική καταστροφή του1922. Είκοσι πέντε έτη της νεώτερης πολιτικής Ιστορίας κυριαρχούνται απόλυτα από τη μορφή του Ελευθερίου Βενιζέλου. Ολόκληρη η υπερ-εκατονταετία, από την εμφάνισή του στο πολιτικό προσκήνιο της Ελλάδας ,κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό (ακόμη και σήμερα) από την παρουσία του. Θρύλος, μύθος και πραγματικότητα συναντώνται για να προβάλλουν την ζωή του ως υπόδειγμα.                                                       Ακόμη και σήμερα υπάρχει «βενιζελικός» και «αντιβενιζελικός κόσμος».                               Είναι ο άξιος συνεχιστής του έργου του Ιωάννη Καποδίστρια και επί σειρά γενεών, ο κοινός διδάσκαλος όλων των Ελλήνων πολιτικών. Άφησε παρακαταθήκη στο Έθνος (και ιδιαίτερα στους Νέους) αντί για «Απομνημονεύματα» την αγάπη του για τους Αρχαίους Έλληνες Συγγραφείς και την εξαίρετη μετάφραση του έργου του Θουκυδίδη. Σε ό,τι αφορά τα Απομνημονεύματα, αγαπημένη του φράση ήταν: «Πρέπο δεν είναι τ΄ αντρού, τα κάμη να δηγιέται, άλλοι να του τα μαρτυρούν και κείνος να τ΄αρνιέται.».

γ) Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Στις 5 Οκτωβρίου 1955 ,την επομένη του θανάτου του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου, ο βασιλιάς Παύλος ανέθεσε την εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, από το κόμμα της πλειοψηφίας, στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η επιλογή αυτή προκάλεσε γενική έκπληξη και σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Η Ιστορία δικαίωσε τον βασιλιά Παύλο για την επιλογή του. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει καταλάβει εξέχουσα θέση στην πολιτική Ιστορία του τόπου για τρείς κυρίως λόγους: α) για την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, β) για την θεμελίωση του μεταπολιτευτικού δημοκρατικού συστήματος και γ) για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας, ειδικότερα στις δεκαετίες 1950 και 1960. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εκτιμήθηκε για το έργο του, την προσφορά του, και τον τρόπο που χειρίστηκε τα πολιτικά θέματα της Χώρας, όχι μόνο από τους φίλους του, αλλά (ίσως και περισσότερο ), από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Το χαρακτηριστικό αυτό στοιχείο, δηλαδή η αναγνώριση του έργου και από τους αντιπάλους, σχεδόν μόνο στον Κωνσταντίνο Καραμανλή απαντάται. Άφησε παρακαταθήκη την «Καραμανλική σκέψη και θεώρηση της πολιτικής.»                                       ——————-                                                                                                                                 Γράφονται όλα αυτά γιά να φανεί ξεκάθαρα το αδιαφιλονίκητα αποδεκτό, ότι σε τρείς πολύ κρίσιμες στιγμές της νεώτερης ιστορίας μας η επιλογή Κυβερνήτη δεν ακολούθησε την «πεπατημένη», αλλά ακολουθήθηκε ένας άλλος δρόμος, έγινε μία άλλη διαδικασία που αποτελεί επιλογή πέρα από τα καθιερωμένα και αναμενόμενα, μία πράξη Υπέρβασης. Oι πρωτοβουλίες, αποφάσεις και επιλογές που ελήφθησαν, αποδείχτηκαν Σωτήριες για την Χώρα αφού το αποτέλεσμα δικαίωσε πλήρως τους εμπνευστές και πρωταγωνιστές αυτών των αποφάσεων και ενεργειών.

Το 2009 η Χώρα εισήλθε στη δίνη της οικονομικής κρίσης με πολιτική ηγεσία ανίκανη να αντιληφθεί το μέγεθος και την κρισιμότητα της κατάστασης. Η πολιτική ηγεσία, πανικοβλημένη, έδειξε ότι δεν ήξερε (ή δεν ήθελε), το τι δέον γενέσθαι. Θέλησε και επέμεινε, προκλητικά, να εξακολουθεί να είναι ο θεράπων ιατρός των προβλημάτων της Χώρας που η ίδια οδήγησε στους θαλάμους της εντατικής θεραπείας του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε, Ακολούθησε ( η πολιτική ηγεσία) τη λογική της διατήρησης των κεκτημένων της. Δεν συναισθάνθηκε τις μεγάλες ευθύνες και τις υποχρεώσεις της. Επέλεξε χωρίς περίσκεψη, χωρίς λύπη και χωρίς ντροπή την «πεπατημένη».

Το 2018, Σήμερα, η Χώρα βρίσκεται σε μία κατάσταση που επιβάλλει να κινηθεί το κράτος με Σύνεση, κοινά αποδεκτό Σχέδιο, κοινά αποδεκτούς Στόχους, κοινά αποδεκτές Προτεραιότητες και με διαδικασίες λήψης αποφάσεων, μετά από γόνιμο διάλογο και σύνθεση απόψεων και προτάσεων, με σκοπό την επίτευξη αποτελέσματος με την, κατά το δυνατόν , ευρύτερη Κοινωνική Αποδοχή.

Το 2019 είναι το έτος και των Αυτοδιοικητικών εκλογών.Εκτιμώ ότι ο νέος εκλογικός νόμος (Κλεισθένης) εμπεριέχει και αρκετά θετικά στοιχεία όπως π.χ. η απλή αναλογική. Αναπόφευκτα οι περισσότεροι δήμοι της χώρας θα υποχρεωθούν εκ των πραγμάτων να φύγουν από το στείρο εγώ και την ατομική προσπάθεια, και να οδηγηθούν στο δημιουργικό εμείς και την ομαδική προσπάθεια. Με όλη την αγάπη και εκτίμηση που έχω σε όλους τους μέχρι τώρα γνωστοποιηθέντες συνδυασμούς και τους αρχηγούς τους, κρίνω ότι έχω το ηθικό χρέος να προτείνω ένα συνδυασμό που αρχηγός θα είναι ένας συνδημότης μας, κοινής αποδοχής, με κύρος, καλή φήμη, ικανότητα να αντιληφθεί το σωστό και το δίκαιο (οποθενδήποτε προέρχεται), λάτρη του διαλόγου και των αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, που θα λαμβάνονται με διαδικασίες που εξασφαλίζουν την ευρύτερη κοινωνική αποδοχή. Ίσως μια τέτοια πρόταση που δεν ακολουθεί την πεπατημένη, να φοβίζει αυτούς που δεν έχουν μάθει να εργάζονται ομαδικά, ίσως να φοβίζει αυτούς που δεν έχουν μάθει να σκέφτονται και να αποφασίζουν ελεύθερα, με μόνο οδηγό των πράξεών τους την συνείδησή τους, το Σύνταγμα, τους Νόμους, την Ανιδιοτέλεια και την Ωφέλεια του Κοινωνικού Συνόλου. Γνωρίζω ότι το δύσκολο δεν είναι να ακολουθήσει κανείς το καινούργιο, το δύσκολο είναι να αφήσει πίσω του το παλιό. Έχω την ακράδαντη πεποίθηση ότι εάν η πρόταση αυτή ευδοκιμήσει, δύσκολα θα διαψεύσει την Ιστορία και ίσως αποτελέσει το έναυσμα και άλλοι δήμοι της χώρας να πράξουν κάτι παρόμοιο. Το όνομα του Συνδυασμού αυτού, προτείνεται, να είναι: Ε Μ Ε Ι Σ.

Εμείς, οι πολλοί, που αφήνοντας στην άκρη το εγώ, προτείνουμε τον ένα. Αυτόν, που θα μας ενώσει όλους και από αδιάφορους μας κάνει ενδιαφερόμενους. Από ανταγωνιστές και μισαλλόδοξους μας μετατρέψει σε συναγωνιστές, φίλους και συνεργάτες. Καλώ τον κάθε Δημότη Ωρωπού (άνδρα ή γυναίκα) και Ιδιαίτερα τους Νέους και τις Νέες, να κάνουν την δική τους Υπέρβαση, να δώσουν το δικό τους, Ιστορικό, Παρών. Να γίνουν συνιδρυτές αυτού του Ανιδιοτελούς και Πατριωτικού Συνδυασμού. Να συνδέσουν το όνομά τους με αυτό που εγγυάται ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο. Να γίνουν συνδιαμορφωτές του μέλλοντός τους. Να φύγει, επί τέλους, ο τόπος από ένα καθεστώς άγονης αντιπαράθεσης και αντιπαλότητας και να μπεί στην διαδικασία της ομαδικής εργασίας και συνέργειας, πάνω σ΄ ένα κοινά αποδεκτό σχέδιο ανάπτυξης του τόπου. Υπάρχει απέραντος χώρος για εθελοντική εργασία και προσφορά, που χωράμε όλοι οι δημότες και φίλοι του Ωρωπού. Στο προσεχές , Μέρος 3ον , του άρθρου αυτού, θα δημοσιευθούν οι προτάσεις του γράφοντος που θα συμβάλουν στην συνδιαμόρφωση των προτεραιοτήτων του Συνδυασμού για την πολύπλευρη και πολυεπίπεδη Ανάπτυξη του δήμου Ωρωπού.

Με τιμή,

Γιώργος Γιαμαρέλος.  . Ιατρός ΕΣΥ. Δ/ντής Τμήματος Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στο Ιπποκράτεο Π. Γ.Ν.Α.) Τηλ.Επικοινωνίας:6948578742, email:giamarelos@yahoo.gr.

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.