Ανακοινώσεις… επιβίωσης

Ποιος λόγος θα μπορούσε να οδηγήσει ένα πρωτοκλασάτο στέλεχος μιας δημοτικής αρχής, να προβάλει το συλλογικό έργο της και ταυτόχρονα να το χρεώνει στον εαυτό του; Είναι κάτι το φυσιολογικό στην πρακτική της πολιτικής; Μάλλον όχι. Τι σημαίνει όμως, να θέλεις να φανείς… βεζίρης στη θέση του βεζίρη;

Τι σημαίνει «να κανω το Δημο μας Δημο και οχι ενα μικρο χωριο» και να γράφεις ταυτόχρονα «αναπτύξαμε»… «διεκδικήσαμε»; Τι σημαίνει «Θεωρω οτι εισηγαγα στη πολιτικη ζωη του τοπου μας καποια νεα ηθη»; Οι υπόλοιποι της ομάδας σου ποια σχέση είχαν με τα «ήθη» αυτά; Και τι σημαίνει ότι «ετρεξα και τρεχω για ολους εσας και για το τοπο μας…ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΩΣ»; Έχεις λόγο να πιστεύεις ότι στην ομάδα σου βλέπεις… ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ;

– Σημαίνει ότι ο αρχηγός σου ήταν τύποις αρχηγός και είχες το γενικό πρόσταγμα;

– Σημαίνει ότι διαβλέπεις εκλογική ήττα του συνδυασμού σου και διαχωρίζεις κατά κάποιον τρόπο έγκαιρα τη θέση σου;

– Σημαίνει ότι σχεδιάζεις ένα σενάριο αντικατάστασης του αρχηγού, έχοντας ζήσει το ίδιο έργο σε προηγούμενη παράταξη που ανήκες;

– Ή μήπως σημαίνει σχεδιασμένο πολιτικό τρυκ, ώστε να προσθέσει ο συνδυασμός σου ανθρώπους που εμποδίζονται από την παρουσία σου;

Το σίγουρο πάντως είναι ότι, μόνο με τον τρόπο αυτό, δεν μπορείς να σχεδιάσεις μια υποψηφιότητα με σοβαρή αρχηγική παρουσία. Δηλαδή, μια τέτοιου περιεχομένου ανακοίνωση, δεν σε βάζει σε επιθυμητό εφαλτήριο εκκίνησης για μια νέα καθαρή πρόταση που θέλεις να κάνεις σε αυτούς στους οποίους απευθύνεσαι.

Είναι λοιπόν «το στερνο(;) μονοπατι της μικροπολιτικης και της αυτοπροβολής» το οποίο, ενώ εξορκίζεις… αυτό σε προδίδει! Είναι ενός είδους ανακοίνωση, απ’ αυτές που δίνουν ελπίδα για επιβίωση ύστερα από μια ηχηρή ακύρωση!

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.