Δεν υπάρχουν μονόδρομοι και τα αδιέξοδα δεν είναι θεόσταλτα

Του ΑΝΔΡΕΑ ΜΠΑΛΟΚΑ

Το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει ο τόπος μας, το αδιέξοδο στην ανάπτυξή του, είναι το αποτέλεσμα του ατυχέστατου πειράματος «εμπιστοσύνη στο Θωμά», ο οποίος συνεχίζει μια, τραγικά αποδεδειγμένα, λάθος πολιτική διοίκησης. Χαρακτηριστικό της, μια διαστρεβλωμένη νοοτροπία που ισοπεδώνει κοινωνικές αξίες και προτεραιότητες στην ποιότητα της ζωής μας προς τα κάτω και εξισώνει τα πάντα βάσει συμφερόντων.

Παρ’ όλο που πολλοί επικαλούνται ότι και η διοίκηση του κυρίου Ρούσση είναι «μία από τα ίδια», είναι «ένα έργο χιλιοπαιγμένο» και συμβιβάζονται με την καταστροφή της ελπίδας για τον Ωρωπό, η αλήθεια είναι μόνο μια και αντικειμενικά αδιαμφισβήτητη. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν είναι όλες οι πολιτικές ίδιες. Δεν γίνονται όλα με τον ίδιο τρόπο. Και κυρίως δεν πιστεύουν όλοι στις ίδιες αρχές.

Στη διοίκηση ενός δήμου, στην πορεία για την ανάπτυξή του, δεν υπάρχουν μονόδρομοι και τα αδιέξοδα δεν είναι θεόσταλτα. Είναι πάντα αποτέλεσμα λανθασμένων επιλογών, αλαζονείας και επαναλήψεων των λαθών.

Παντού και πάντα υπάρχουν οι άλλοι δρόμοι. Η διαφορά είναι στο σημείο από όπου ξεκινάς, σχεδιάζεις και στοχεύεις. Οφείλει μια διοίκηση αν διαπιστώσει το λάθος, έγκαιρα να ξεκινήσει από καλύτερη θέση. Αν επιμένει στο ίδιο λάθος, ξεκινά πάλι από το μηδέν, χάνοντας υπερπολύτιμο δρόμο.

Τα παραδείγματα από τη διοίκηση σήμερα του δήμου μας, που έχουν μια χειροπιαστή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε όλοι μας, είναι πολλά και ενδεικτικά αυτής της ισοπεδωτικής νοοτροπίας.

Η αυτοδιοικητική πολιτική που ακολουθεί η παρούσα Δημοτική Αρχή, χαρακτηρίζεται από έναν μηδενισμό των αρχών και της ιδεολογίας. Επικρατεί μία τάση άκρατων υπερβολών, συνθέτοντας μια προκλητική και επικίνδυνη κακοδιαχείριση. η οποία ξεκίνησε με το αίτημα για «εμπιστοσύνη στο Θωμά».

Μια εμπιστοσύνη που προδόθηκε από πράξεις αντίθετες με τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, κάτω από μια πολύμορφη προσπάθεια να ωραιοποιηθούν από «ανώνυμους» υβριστές «συνεργάτες» της Δημοτικής Αρχής.

Δεν ωραιοποιούνται όμως τα κακώς κείμενα και συνεχίζονται οι πανικόβλητες κινήσεις μιας λογικής, με μόνο στόχο ένα πρόσκαιρο και αμφίβολο αποτέλεσμα, χωρίς ίχνος δημοτικής ανάπτυξης.

Τα παραδείγματα δεν έχουν τέλος. Η νοοτροπία όμως της ικανοποίησης προσωπικών συμφερόντων, της ισοπέδωσης των ηθικών αξιών, της διαστρέβλωσης,της απαξίωσης και του λαϊκισμού τελειώνει εδώ και τελειώνει τώρα, κάτω από την πίεση μιας κοινωνίας που αναζητά την ελπίδα και πιστεύω ότι γνωρίζει πια που θα τη βρει.

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.