Μια άκαρπη καταστροφική πενταετία, φτάνει στο τέλος της

Άρθρο του ΑΝΔΡΕΑ ΓΑΖΒΙΝΙΑΝ, Ανεξάρτητου Δημοτικού Συμβούλου Ωρωπού

Από τον Σεπτέμβριο του 2014, πέρασαν τέσσερα χρόνια από τότε που η δημοτική Παράταξη «Πρώτα ο Δημότης» στην οποία συμμετείχα, πήρε την εντολή των δημοτών του Ωρωπού να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο.

Αναλάβαμε τότε με ενθουσιασμό, δύναμη και ελπίδα, να δώσουμε στον Ωρωπό όραμα και δυνατότητα να το υλοποιήσει. Στην πορεία, πολύ γρήγορα, φάνηκε ότι ο ενθουσιασμός έγινε ρουτίνα, η δύναμη μετακόμισε στα προσωπικά συμφέροντα και η ελπίδα μεταλλάχθηκε σε αποφάγια του πάρε – δώσε των εξουσιών! Η αδιαφάνεια και η αλαζονεία στην κεφαλή της διοίκησης, έγινε η μόνη απάντηση στην εντολή των συνδημοτών μας.

Η απαξίωση της συλλογικής προσπάθειας, η διάλυση και η παράδοση των δημοτικών υπηρεσιών σε εργολάβους, η περιθωριοποίηση της κοινωνικής ανάγκης και πολλές άλλες προκλητικές δημοτικές πράξεις, έφεραν καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον αυτού του τόπου.

Η κυριότερη από αυτές, είναι, η δημοτική κρυφή πρόταση για δημιουργία σκουπιδότοπου στο Δήμο μας, στο λατομείο Ντουμάνη στο Πολυδένδρι.

Γνωρίζουμε όλοι ότι η δημιουργία ΧΥΤΥ στο Πολυδένδρι, είναι μια ενέργεια που αποτελεί την κορυφαία καταστροφική απόφαση της Δημοτικής Αρχής. Να φέρει δηλαδή τα σκουπίδια της Αττικής στον Δήμο μας, κρυφά και μεθοδευμένα.

Μια πρόταση-ταφόπλακα, που είχε σαν αποτέλεσμα μια απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου (414/2015), ένα Νόμο του Κράτους (ΦΕΚ 4175 Β/23-12-2016) και δύο αποφάσεις του ΕΔΣΝΑ (Φορέα Διαχείρησης Στερεών Αποβλήτων Αττικής) 342/2017 και 343/2017, που δεσμεύουν και αφαιρούν το δικαίωμα του Ωρωπού στην ανάπτυξη και θάβουν όλη την περιοχή.

Μια απόφαση-πρόταση του κυρίου Δημάρχου, που θα μείνει στην τοπική αυτοδιοικητική ιστορία μας, ως μαύρη σελίδα και θα συνοδεύει πάντα το ατυχές πέρασμα του κυρίου Ρούσση από τη Διοίκηση του Δήμου.

Μετά και αυτήν την πρόταση-απόφαση, επέλεξα τον Απρίλιο του 2017 να μην συμμετέχω άλλο σε αυτήν τη διοίκηση, γιατί όπως έχω δηλώσει στην αποχώρησή μου από την Παράταξη «Πρώτα ο Δημότης», αρεστός χωρίς ηθικές και κοινωνικές αξίες, ποτέ δεν ήθελα και ποτέ δεν θέλω να γίνω, επειδή διατηρώ την αξιοπρέπειά μου και το δικαίωμά μου να κοιτώ τον φίλο και συνδημότη μου στα μάτια, χωρίς να ελέγχομαι από τη συνείδησή μου.

Δεν μπορούσα να συμμετέχω σε αποφάσεις που δεν συμβάδιζαν με το καλό του τόπου και της κοινωνίας του και αντιθέτως, εξυπηρετούσαν λανθασμένες επιλογές που κατέληγαν σε βάρος του Δήμου και της πλειονότητας των δημοτών, στοχεύοντας συνήθως σε προσωπικά συμφέροντα κάποιων λίγων.

Δεν μπορούσα να συμμετέχω σε μια άκαρπη καταστροφική τετραετία προκλητικής διαχείρισης της Δημοτικής Αρχής του κυρίου Ρούσση! Στον απόλυτο εφιάλτη ενός ονείρου, για όσους πίστεψαν τον κύριο Ρούσση και του έδωσαν το χέρι να διοικήσει τον τόπο μας.

Τέσσερα χρόνια χωρίς κανένα δικό του δημοτικό έργο!

Τέσσερα χρόνια προδίδοντας την υγιή ανάπτυξη του Ωρωπού!

Τέσσερα χρόνια γεμάτα «κερκόπορτες» και στάχτη στα μάτια μας!

Τέσσερα χρόνια χωρίς κανένα δικό του όραμα και καμία ουσιαστική προσφορά στους συνδημότες μας!

Προσφορά του μόνο και αδιαφιλονίκητο έργο του, η ανώνυμη σπίλωση όσων δεν ακολούθησαν και δεν ακολουθούν την κατηφορική του πορεία.

Τώρα φτάνουμε στο τέλος. Έμεινε λιγότερο από έναν χρόνο και είναι σίγουρο ότι η απερχόμενη Δημοτική Αρχή, φορώντας πάλι την μάσκα του επαίτη εμπιστοσύνης του κυρίου Ρούσση, θα προσπαθήσει να παραπληροφορήσει και να θολώσει τα «έργα» και τις ημέρες της. Σίγουρο όμως είναι ακόμη, ότι όλοι όσοι θέλουμε αυτός ο τόπος να πάει μπροστά, θα της πούμε: ΜΑΤΑΙΟΣ Ο ΚΟΠΟΣ! Τελείωσε!

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.