«…ἐμφάνιση μιᾶς ΠΛΑΣΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ἑνός «δῆθεν» ΤΕΚΝΟΥ ΘΕΟΥ…»

Του Αρχ/τη ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΜΠΑΡΔΑΚΑ

Ὑπάρχουν δύο τεραστίας σημασίας «πυλῶνες» τῶν Χριστιανικῶν ἀρετῶν, οἱ ὁποῖοι δίδουν τήν δυνατότητα στον οἱονδήποτε πού ἐπιθυμεῖ νά ζήσῃ κατά Τάς ἐντολάς Τοῦ Κυρίου μας, νά ἀκολουθήση τόν ὀρθόν, ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ, δρόμον:
α. «ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΣΕΑΥΤΟΝ»
β. «Ο ΣΥ ΜΙΣΕΙΣ, ΕΤΕΡΩ ΜΗ ΠΟΙΗΣΗΣ»

Θά προσπαθήσωμε νά ἀποδώσωμε τήν ΟΥΣΙΑΝ τοῦ δευτέρου «πυλῶνος», ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ μίαν «ἂσκησιν» διά τόν ἐπιθυμοῦντα νά εἶναι συνεπής Ὀρθόδοξος Χριστιανός, εἰδικῶς στις ἡμέρες μας, πού ἡ Πίστις διώκεται κατά τρόπον λυσσώδη, ἀπό ὃλες τίς κατευθύνσεις, ἐκ μέρους τῶν ΔΟΥΛΩΝ τῆς παγκοσμιοποιήσεως, οἱ ὁποῖοι, βλέποντας πώς ΧΑΝΟΥΝ τό «παιχνίδι», προσπαθοῦν πάσῃ θυσίᾳ νά ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ὃλα τά «μετερίζια» τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ…!

Εἶναι μία ΕΝΤΟΛΗ, τῆς ὁποίας ἡ ἐφαρμογή, ξεκινᾶ καί σταματᾶ στήν ἁπλῆ λογική.

Εἶναι πολύ φυσικό, κάποια πράγματα νά εἶναι ἀνεπιθύμητα γιά ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ.

Ποῖος βρίσκει λογικό, τό νά τόν ἐκμεταλλεύωνται οἱ ἂλλοι;
Ποῖος βρίσκει εὐχαρίστηση στό νά γίνεται άντικείμενο ἐμπαιγμοῦ ἀπό τούς ἂλλους, μέ κρίσεις, σχόλια καί χαρακτηρισμούς ὑβριστικούς ἢ καί ἁπλῶς μειωτικούς;
Ποῖος θά συμφωνοῦσε στό νά τοῦ δημιουργοῦν οἱ ἂλλοι προβλήματα στό οἰκογενειακό του περιβᾶλλον, μέ παρεμβάσεις καί «σπιουνιές»;
Ποῖος θά συμφωνοῦσε στό νά τόν συκοφαντοῦν;
Ποῖος δέν θά ἐνωχλεῖτο ἀπό ἂδικες καί ὓπουλες κρίσεις ἀτόμων πού ἀρέσκονται νά κατακρίνουν τούς συνανθρώπους των παραβαίνοντες τήν θέλησιν Τοῦ Κυρίου μας, ὁ ὁποῖος τήν ΚΑΤΑΚΡΙΣΙΝ τήν ἒχει κατατάξει στα πολύ σοβαρά ἁμαρτήματα;

Ὑπάρχει ἀτελείωτος κατάλογος παρομοίων θεμάτων τά ὁποῖα δέν ἀνέχεται ὁ ἂνθρωπος καί τά ὁποῖα ἀποστρέφεται καί ΔΕΝ ἐπιθυμεῖ νά τά ὑποστῆ.
Ἀφοῦ λοιπόν ὁ ἲδιος δέν δέχεται νά τοῦ κάνουν κάτι ἀπό τά ἀνωτέρω, γιατί μέ τεράστια δόση ΕΓΩΙΣΜΟΥ τά ἐφαρμόζει εἰς βάρος τῶν συνανθρώπων του;
Κατακρίνει, διαβάλλει, συκοφαντεῖ, κατηγορεῖ, σπύρει ζαζάνια μεταξύ τῶν μελῶν μιᾶς οἰκογενείας, ἐκμεταλλεύεται τούς ἂλλους, ἐμπαίζει μέ ὑβριστικούς χαρακτηρισμούς, μειώνει καί θίγει τήν άσξιοπρέπεια ἂλλων ἀκρίτως καί γενικῶς, ἐφαρμόζει στους ἂλλους ΟΛΑ αύτά πού ὁ ἲδιος ΑΡΝΕΙΤΑΙ νά ὑποστῆ.
Εἶναι δυνατόν νά θεωρηθῆ ΤΕΚΝΟΝ ΘΕΟΥ καί ΠΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ἓνας ἂνθρωπος πού ένεργεῖ κατ’ αὐτόν τόν τρόπον;

«Προσευχές», γονυκλισίες, «μετάνοιες», Ἐκκλησιασμοί, χειροφιλήματα Ἱερωμένων, «ἐξωμολογήσεις», ΣΥΜΜΕΤΟΧΈΣ ΣΤΑ Ἃγια Μυστήρια Τῆς Ἐκκλησίας μας, καί έν γένει παρουσίαση καί ἐμφάνιση μιᾶς ΠΛΑΣΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ἑνός «δῆθεν» ΤΕΚΝΟΥ ΘΕΟΥ, ἲσως «κοροϊδεύση» τούς συνανθρώπους του ἀλλά ΕΠ’ΟΥΔΕΝΙ δύναται νά πείση Τόν Κύριό μας πώς πρόκειται γιά ἀληθινό καί εἰλκρινές τέκνον Του.
Βεβαίως, ὃποιος τηρεῖ σταθερῶς καί μετά ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ τήν ἐντολήν «ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΕΑΥΤΟΝ», δέν κινδυνεύει νά ὑποπέση στήν παγίδα τῆς ΜΗ ΤΗΡΗΣΕΩΣ τῶν ἐπισημαινομένων ἀνωτέρω.

ΔΥΟ ΠΥΛΩΝΕΣ, τόσον ΑΠΛΟΙ, τόσον ΞΕΚΑΘΑΡΟΙ καί τόσον ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ πού ὁδηγοῦν μέ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ στό Ποίμνιον Τοῦ Κυρίου μας, τό ΦΩΤΕΙΝΟ, τό ΜΟΝΑΔΙΚΟ καί τό ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ μας…!
Ἂς ἀκολουθήσωμε, λοιπόν, ΤΟ ΦΩΣ καί ἂς ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΨΩΜΕ τίς δυνάμεις τοῦ ΣΚΟΤΟΥΣ πού μέ λυσσαλαῖο μῖσσος κατά Τοῦ Κυρίου μας καί Τῶν Θείων Νόμων Του, προσπαθοῦν νά μᾶς ἀποσυντονίσουν, θέτοντας στίς ψυχές μας τόν ΕΠΑΡΑΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟΝ ὑπεράνω τῶν ΑΚΑΤΑΛΥΤΩΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ Τῆς ΘΕΙΑΣ μας ΠΙΣΤΕΩΣ.

Π.ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΜΠΑΡΔΑΚΑΣ

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *