Μια διοίκηση του «εγώ» και των ημετέρων, δεν έχει όραμα να προσφέρει στην κοινωνία…

Μεγαλώνει ο άνθρωπος μέσα από τους στόχους που βάζει, την προσπάθεια που κάνει να τους υλοποιήσει, τα σωστά και τα λάθη στην πορεία του αυτή και το κυριότερο, αξιολογώντας και αποκλείοντας πράξεις που δεν του προσφέρουν βελτίωση στην ποιότητα της ζωής του, με μέτρο πάντα την ηθική και την νομιμότητα.

Είναι ακόμη δυσκολότερο, όταν στις εμπειρίες του αποφασίζει να συμπεριλάβει και ευθύνες που έχουν να κάνουν με ένα μέρος της κοινωνίας και με την τύχη ενός τόπου! Τότε το «εγώ» είναι αναγκαίο να γίνει «εμείς» και το «εμείς» να είναι ο αδιαπραγμάτευτος οδηγός των στόχων και των πράξεών του.

Ο Ωρωπός σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται στόχους που να προσφέρουν βελτίωση στην ποιότητα της ζωής του, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ κοινωνική στήριξη και φροντίδα, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ όραμα δημιουργικό και υλοποιήσιμο. Χρειάζεται ανθρώπους του «εμείς» και όχι του «εγώ».

Δυστυχώς ο σημερινός Ωρωπός δεν διαθέτει τίποτε από όλα αυτά. Με μια ομάδα διοίκησης φορτωμένη με αλαζονεία της εξουσίας της, μια διοίκηση του «εγώ» και των ημετέρων, δεν έχει όραμα να προσφέρει στην κοινωνία του, δεν έχει σχέδιο για την ποιότητα της ζωής του, δεν έχει ελπίδα να κερδίσει ένα δημιουργικό αύριο για το δημότη του. Η ανάπτυξη του τόπου είναι μια ξεχασμένη ή παραποιημένη έννοια.

Στον σημερινό Ωρωπό τα πάντα άγονται και φέρονται από τα προσωπικά «θέλω» των διοικούντων. Το ψέμα, η απειλή και η συκοφαντία, είναι τα εργαλεία τα οποία στηρίζουν τα «θέλω» σε σχέση με τις δημοτικές πράξεις. Και με τα «εργαλεία» αυτά, παρ’ όλο που είναι ποινικά κολάσιμα («Παρατηρητής», «Γιώργος Καρράς» κ.ά.), αποδεικνύουν τη «άρρωστη» λογική τους η οποία κινείται μέσα στη «λάσπη» που παράγουν και δεν έχει απολύτως καμία σχέση με πολιτικό λόγο και αντίλογο.

Τεράστιο το ερώτημα, αν σε κάποιο διάλειμμα -αν υπάρχει- του δρόμου που ακολουθούν, αντιλαμβάνονται ότι θα έρθει η ώρα που θα έχουν την κρίση του συνδημότη τους απέναντί τους. Του δημότη εκείνου που δεν συμφωνεί με τις επιλεγμένες απευθείας αναθέσεις, τις προκλητικές εκπτώσεις στις υλοποιήσεις έργων, τις αποφάσεις που καταδικάζουν τον Ωρωπό (ΧΥΤΥ), τις προσωπικές επιθέσεις ανωνύμων σε ανθρώπους που ασκούν έλεγχο των δημοτικών πράξεων που σχετίζεται με την κακοδιαχείριση των δημοτικών χρημάτων.

Ποιον δημότη τελικά πιστεύουν ότι μπορούν να πείσουν με παραπληροφόρηση, με παραπλάνηση, με πανηγύρια και φιέστες; Αυτά έχει ανάγκη σήμερα ο πολίτης αυτού του Δήμου; Αυτά έχει ανάγκη σήμερα ο πολίτης αυτής της χώρας; Ή έχει ανάγκη να βλέπει μια διοίκηση που οι αποφάσεις της θα είναι στο πλευρό του, θα μειώνουν την καθημερική αγωνία του, θα προσπαθούν να απαλύνουν την απόγνωσή του, θα τον νοιάζονται. Ό,τι ακριβώς δηλαδή, δεν συμβαίνει σήμερα στον Ωρωπό!

ΣΠΥΡΟΣ ΞΥΛΟΣ

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *