ΝΙΚΟΣ ΤΖΕΒΕΛΕΚΟΣ: Στόχος μου δεν ήταν να γίνω άβουλος συνεργάτης με δεμένα χέρια…

Ο δημοτικός σύμβουλος Αυλώνα Νίκος Τζεβελέκος, κατέθεσε σήμερα με επιστολή του προς τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου την ανεξαρτητοποίησή του από τη δημοτική ομάδα «Πρώτα ο Δημότης» και παραμένει στο δημοτικό συμβούλιο ως ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, στηρίζοντας την εμπιστοσύνη των συνδημοτών του.

ΕΔΩ η επιστολή με τη δήλωση ανεξαρτητοποίησης του κ. Τζεβελέκου: ΔΗΛΩΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Κύριε Πρόεδρε,

το να ασχοληθώ με τα κοινά, δεν ήταν απόφαση για να φορέσω κουστούμι και να καθίσω πίσω από κάποια κυβερνητική ταμπέλα. Στόχος μου δεν ήταν να γίνω άβουλος συνεργάτης με δεμένα χέρια σε κάποια δημοτική παράταξη. Στόχος μου ήταν μόνο να προσφέρω στον τόπο μου, ανάλογα με τις δυνατότητές μου και να τιμήσω το χωριό μου τον Αυλώνα.

Με τις σκέψεις αυτές, πίστεψα τον κύριο Θωμά Ρούσση και εντάχθηκα στην δημοτική του παράταξη “Πρώτα ο Δημότης”. Είχαμε την χαρά να μας εμπιστευτούν τον Μάϊο του 2014 οι συνδημότες μας και να έχουμε τον πρώτο λόγο για πέντε χρόνια στην ανάπτυξη του Δήμου και φυσικά του Αυλώνα.

Δυστυχώς όμως, τρία και πλέον χρόνια τώρα, η σημερινή διοίκηση με τον κύριο Ρούσση και τις αποφάσεις του, δεν δείχνει να έχει στόχο την ανάπτυξη, αλλά μόνο στη διαχείριση των υπαρχόντων, στο βόλεμα παραταξιακών φίλων και στην ικανοποίηση ρουσφετιών με πολιτική ψηφοθηρίας.

Όταν λοιπόν το όραμα είναι τόσο χαμηλού επιπέδου, οι συνέπειες για έναν τόπο είναι καταστροφικές και στον Αυλώνα που ζω με την οικογένειά μου, αυτή η πραγματικότητα γίνεται κάθε μέρα και περισσότερο προβληματική και έγώ παραμένω πάντα ανήμπορος να προσφέρω, με την εμπιστοσύνη των συνδημοτών μου, αυτά που πίστευα και πιστεύω.

Κύριε Πρόεδρε, ο κύριος Θωμάς Ρούσσης όταν ζήτησε τη συνεργασία μου, οι υποσχέσεις του ήταν “ποτάμι”. Μόνο που το νερό που έτρεχε σε αυτό αποδείχθηκε τοξικό! Οι υποσχέσεις στο να έχω τη δυνατότητα να προσφέρω στον τόπο μου τον Αυλώνα έμειναν υποσχέσεις και ο κύριος Ρούσσης που έχει λατρεία στους μύθους, από σήμερα μπορεί να λέει ό,τι θέλει και τον συμφέρει.

Αυτή είναι η μόνη αλήθεια που άλλωστε την βλέπει ο κάθε πολίτης και ο κάθε φίλος του Αυλώνα. Μου αφαίρεσε λοιπόν τη δυνατότητα να προσφέρω στον τόπο μου, του αφαιρώ κι εγώ τη συνεργασία του άφωνου αγάλματος που ζητούσε.

Κύριε Πρόεδρε,

σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 66 του Νόμου 3852/2010 και του άρθρου 94 παρ. 4 του ΚΔΚ, οι παραπάνω λόγοι που σας ανέφερα, με υποχρεώνουν να καταθέσω την ανεξαρτητοποίησή μου από τη δημοτική παράταξη «Πρώτα ο Δημότης», με την οποία αναδείχτηκα δημοτικός σύμβουλος στις δημοτικές εκλογές της 18ης Μαΐου του έτους 2014 και παραμένω στο δημοτικό συμβούλιο ως ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος.

Επίσης δηλώνω σαφέστατα ότι, από τη θέση του ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου, θα συνεχίσω να υπηρετώ το συμφέρον του Δήμου, το συμφέρον του Αυλώνα και του συνόλου των συνδημοτών μου, σύμφωνα με τις αξίες που διατηρώ απαραβίαστες στη ζωή μου.

Νίκος Τζεβελέκος

Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ωρωπού

This entry was posted in Δημοτικά, Επιστολές. Bookmark the permalink.

One Response to ΝΙΚΟΣ ΤΖΕΒΕΛΕΚΟΣ: Στόχος μου δεν ήταν να γίνω άβουλος συνεργάτης με δεμένα χέρια…

  1. Σωτήρης Γλυκός says:

    ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗ XAMENH ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ «««««««««««««` Το να εκπροσωπείς έναν λαό , δεν είναι μια απλή υπόθεση που παίρνεται στο γόνατο. Απαιτούνται ικανότητες προσόντα πνευματική και ηθική καλλιέργεια και πολλά άλλα. Όταν μάλιστα εκπροσωπείς έναν λαό σαν τον ελληνικό ,τότε τα γεγονότα δυσκολεύουν. Πάνω από όλα όμως απαιτείται ισχυρό Εθνικό Φρόνημα.
    Δυστυχώς στις μέρες μας οι εκπρόσωποι μιας μειοψηφίας του ελληνικού λαού που κυβερνούν τη χώρα ,διακατεχόμενοι από μια ξεπερασμένη μαρξιστική νοοτροπία , δεν έχουν τα εχέγγυα που απαιτούνται και που χαρακτηρίζουν τον υπέρτατο αυτό ρόλο του ηγέτη ενός πανάρχαιου ιστορικού έθνους που ως τέτοιου το αναγνωρίζουν και το υπολήπτονται όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου πλην της Ελλάδος. Όταν χάνεις το εθνικό σου φρόνημα, την υπέρτατη δηλαδή αγάπη προς την πατρίδα ,στην ουσία χάνεις και το δικαίωμα της ηγεσίας αυτής της πατρίδας. « Ο πρώην γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Ε Νίκος Ζαχαριάδης
    έλεγε εμφαντικά ‘όταν τον ρωτούσαν ποια είναι η πατρίδα σου. –« Πατρίδα μου είναι η Ρωσία και η Ελλάδα είναι απλώς γενέτειρά μου». Από την αντίθετη πλευρά υπάρχει μιαν άλλη φιλοσοφία μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας που πιστεύουν κάποιοι Δυτικοί διανοούμενοι με επικυρίαρχο ηγέτη τις ΗΠΑ . Να υπάρχουν δηλαδή δυο τρείς μεγάλες δυνάμεις στον πλανήτη και όλοι οι άλλοι να είναι απλώς ουραγοί και βαστάζοι των κυρίαρχων δυνάμεων κάτι σαν αυτό που λέμε «Παγκοσμιοποίηση». Είναι και αυτή μια ουτοπία που ανήκει στη σφαίρα των ανόητων
    σαν όλες τις άλλες, που ελλοχεύει να δράσει την κατάλληλη στιγμή…..
    Το εθνικό φρόνημα όμως, έχει κανόνες και υποχρεώσεις. Χρειάζονται απαραιτήτως τρόποι διατήρησης του εθνικού φρονήματος . Χρειάζονται συνεχείς και αδιάλειπτες προσπάθειες για την τόνωση του εθνικού φρονήματος. Το εθνικό φρόνημα καλλιεργείται συστηματικά και μεθοδευμένα. Θα πρέπει να εμποτιστεί στη συνείδηση του ο λαού το υπέρτατο αγαθό που είναι η αγάπη προς την πατρίδα. Σε μια χώρα που θέλει να λέγεται προοδευτική,
    Τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη. Η παιδεία κατέχει την πρώτη θέση. Οι διάφοροι συμβολισμοί , η σημαία
    θούριοι ύμνοι ,εμβατήρια, ιστορικά γεγονότα, που αναφέρονται σε ηρωικές πράξεις , ομιλίες για τους ηρωισμούς των προγόνων μας. Η Φυλή μας ευτυχώς δεν στερείται ηρωικής θεματολογίας άξιας μνημονεύσεως και προβολής.
    Οι παρελάσεις στις εθνικές επετείους που οι μαρξιστές τις θεωρούν ανούσιες περιττές και κατάλοιπα δικτατορικών συμβολισμών , είναι όχι μόνο απαραίτητες και επιβεβλημένες. Αλλά αυξάνουν το εθνικό φρόνημα και προσφέρουν κυρίως στη νεολαία συνειδησιακή πατριωτική έπαρση αναγκαία σε δύσκολους καιρούς. Πρωτεύοντα ρόλο παίζει και η θρησκεία του λαού , που ορισμένοι δήθεν προοδευτικοί …. την έχουν απεμπολήσει επιδεικτικά . Αν ο ελληνικός λαός δεν είχε εμποτιστεί με τα νάματα του εθνικού φρονήματος την περίοδο του 1940
    υπό την ηγεσία του εθνεγέρτη Ιωάννου Μεταξά
    η Ελλάδα θα ήταν σήμερα ιταλική αποικία και ο Χίτλερ θα είχε κατακτήσει ολόκληρη την Ευρώπη.
    Η 28η Οκτωβρίου 1940 και οι νικηφόρες επιτυχίες της χώρας μας ενάντια στη φασιστική Ιταλία, χαιρετίστηκε από όλο τον ελεύθερο κόσμο της εποχής εκείνης , ακόμα και από τον ίδιο τον Χίτλερ.
    Είναι χαρακτηριστική η φράση του Ουίνστον Τσώρτσιλ τον πρωθυπουργό της Αγγλίας , ο οποίος είπε: «Μέχρι τώρα ξέραμε ότι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Εις το έξης θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες»Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην στρατιωτική ιδιοφυία και την προνοητικότητα του εθνάρχου Ιωάννου Μεταξά να εμφυσήσει σε όλους τους Έλληνες το αίσθημα του πατριωτισμού.
    Δεν πάει κανείς στον πόλεμο «με το χαμόγελο στα χείλη», αν πρώτα δεν έχει εμποτιστεί με το εθνικό φρόνημα. Δυστυχώς η ελληνική πολιτεία αλλά και σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της Χώρας, τα Μ.Μ.Ε έντυπα και ηλεκτρονικά δεν βρίσκουν δυο λέξεις επαινετικές στον μεγάλο κυβερνήτη , στον μεγάλο Έλληνα ηγέτη εκείνης της δοξασμένης εποχής ,τον Ιωάννη Μεταξά. Εξαίρεση αποτελεί η εφημερίδα Καθημερινή η οποία αναφέρει ότι σε σφυγμομέτρηση που έγινε υπό την επίβλεψη του Διευθυντού της κ Παπαχελά ο Μεταξάς συγκαταλέγεται μεταξύ των 10 ικανοτέρων ηγετών της χώρας από την εποχή του Περικλέους μέχρι και σήμερα. Επιτέλους ήταν και αυτό κάτι….από την χαμένη εθνική μας αξιοπρέπεια

    ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΛΥΚΟΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *